ท่ามกลางความผันผวนของระบบเศรษฐกิจโลก มีถ้อยคำบางคำที่ ผู้นำทางการเมืองต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในยามที่ประเทศกำลังแบกรับภาระหนี้สินมหาศาล ประโยคที่ว่านั้นคือการแสดงความเพิกเฉยต่อกลไกตลาดทุน ซึ่งปฏิกิริยาจากทั่วโลกในเวลานี้ ตลาดการเงินระดับสากลกำลังทำหน้าที่ ลงโทษและส่งสัญญาณเตือนอย่างรุนแรง ต่อทัศนคติที่ละเลยความจริงทางการเงิน
การจะประเมินความรุนแรง ของวิกฤตการณ์ครั้งนี้ เราจำเป็นต้องดูข้อมูล ตัวเลขและสถิติเชิงประจักษ์ จากรายงานล่าสุด พบว่าอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษระยะยาว ขยับตัวสูงขึ้นแตะระดับวิกฤต เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับ กลุ่มประเทศเศรษฐกิจชั้นนำ ยิ่งทำให้เห็นความเปราะบางอย่างรุนแรง
ในภาษาทางการเงินนั่นหมายความว่า สหราชอาณาจักร ต้องยอมรับภาระผูกพันทางการเงินที่สูงขึ้น ประเทศอื่นๆ มากกว่าหนึ่งเท่าตัว เพียงเพื่อที่จะระดมทุน สะท้อนถึงวิกฤตศรัทธาที่ นักลงทุนไม่มีความไว้วางใจในนโยบายของรัฐบาล นอกจากนี้เงินตราสกุลปอนด์สเตอร์ลิง ก็เผชิญกับสภาวะทรุดตัวลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งสร้างความวิตกกังวลให้แก่ภาคการค้า
คำถามสำคัญที่หลายคนสงสัยคือ ทำไมถ้อยคำของนักการเมืองเพียงไม่กี่คำ ถึงสร้างความปั่นป่วนได้มากมายขนาดนี้ ความจริงเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ ระบบการคลังสมัยใหม่ ที่รัฐบาลทุกประเทศทั่วโลก จำเป็นต้องพึ่งพาการออกพันธบัตร สำหรับพัฒนาประเทศและสวัสดิการสังคม ทันทีที่นักการเมือง ส่งสัญญาณว่าจะไม่ยอมเป็นทาสของตลาดทุน ความน่าเชื่อถือทางการคลัง มุมมองของนักลงทุนย่อมเปลี่ยนไปทันที พวกเขาย่อมเลือกที่จะเทขายพันธบัตร ส่งผลให้ราคาตราสารหนี้ร่วงหล่น
ปัจจุบันยอดหนี้สาธารณะของอังกฤษ ซึ่งพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ภาระดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียว มีมูลค่ามหาศาลจนน่าใจหาย หากเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆ มีเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่ต้องสูญเสียไป เพียงเพื่อเป็นค่าดอกเบี้ยหนี้สิน ในสภาวะทางการเงินที่เปราะบางขนาดนี้ นโยบายที่มองข้ามความเป็นจริง click here ย่อมเป็นชนวนเหตุของการเกิดวิกฤตการเงินได้อย่างง่ายดาย
ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจมหภาค ต่างออกมาเตือนโดยเปรียบเทียบกับ เหตุการณ์วิกฤตในอดีต ซึ่งเป็นยุคที่ระบบการเงินอังกฤษล่มสลาย ที่รัฐบาลพรรคแรงงานในยุคนั้น ต้องแบกหน้าไปขอกู้เงินฉุกเฉิน จากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นความอับอาย ในมิติด้านความน่าเชื่อถือของประเทศ
มิติความท้าทายในรอบนี้ กลับอันตรายยิ่งกว่าเดิมเนื่องจาก
หากผู้นำประเทศยังคงเพิกเฉย ความพยายามที่จะฝืนกฎเกณฑ์ของตลาด มักจบลงด้วยราคาค่างวดที่แพงมหาศาลเสมอ
ในมิติของภาคเอกชนและอุตสาหกรรม มาจากกลุ่มผู้บริหารบริษัทขนาดใหญ่ ซึ่งเริ่มตื่นตระหนกกับแนวคิดการขยายบทบาทของภาครัฐ เช่น โครงการรถไฟและระบบคมนาคม ให้กลับมาอยู่ภายใต้การดูแลของส่วนกลาง ซึ่งภาคธุรกิจมองว่าเป็นสัญญาณ
ความกังวลที่ฝังลึกและน่ากลัวที่สุดคือ "ปรากฏการณ์สมองไหลและการย้ายฐานทุน" นักลงทุนรายใหญ่ที่มีศักยภาพสูง เตรียมพร้อมที่จะอพยพฐานภาษีและทรัพย์สิน ออกจากสหราชอาณาจักร หากตัวเลขภาษีและความเสี่ยงเชิงนโยบาย ขยับตัวไปในทิศทางที่เป็นอุปสรรคต่อการลงทุน
เหตุการณ์ความปั่นป่วนทางการเงินครั้งนี้ ถือเป็นกรณีศึกษาในระดับสากล แต่มันคือกระจกสะท้อนและบทเรียนอันล้ำค่า สำหรับผู้ประกอบการและนักลงทุนทั่วโลกรวมถึงในเอเชีย โดยมี ประเด็นหลักและข้อคิดที่จับต้องได้ดังนี้
ท้ายที่สุดแล้ว ระบบการเงินระหว่างประเทศจะยังคงทำหน้าที่ส่งสัญญาณอย่างตรงไปตรงมา ผู้นำที่เลือกจะปิดตาและเพิกเฉยต่อความจริงทางการเงิน สุดท้ายแล้วจะต้องจ่ายราคาที่แพงเกินกว่าจะคาดคิด คำถามสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่อยู่ที่ว่าคุณและธุรกิจของคุณมีความพร้อม เพื่อก้าวข้ามผ่านคลื่นความผันผวนครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์นี้ไปได้อย่างมั่นคง|เพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในโลกการเงินยุคใหม่}